Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Канцэрт для саксафона з ДШМ
Чым мяне ўразіла дырэктар Зэльвенскай школы мастацтваў Вольга ГЕНЮШ? Веданнем справы. Тым, што кожны выкладчык у школе мастацтваў — на сваім месцы, а вучні даўно ўцягнуты ў цікавыя творчыя праекты, адзін з якіх — музычна-жывапіснае афармленне Ганненскага кірмашу.
Аўдыя & Відэа
Лютаўскія аўдыя/відэаработы айчынных выканаўцаў рэцэнзуюць спявак Аляксандр СУХАРАЎ (A.) і спецыяльны карэспандэнт газеты “Культура”, музычны крытык Алег КЛІМАЎ (B.).
Слова Караткевіча бы камертон для мастака
Перамогу Міхаіла Басалыгі, які на сёлетнім Нацыянальным конкурсе “Мастацтва кнігі” быў названы найлепшым ілюстратарам за афармленне кнігі Уладзіміра Караткевіча “Хрыстос прызямліўся ў Гародні”, можна лічыць прадказальнай. Вядомы графік ужо не ўпершыню звярнуўся да творчасці знакамітага пісьменніка. Не будзе памылкай сказаць, што захапленне талентам Караткевіча было для мастака чымсьці накшталт першага кахання, якое звычайна застаецца на ўсё жыццё своеасаблівым камертонам. У творах пісьменніка Міхаіл Басалыга знайшоў сваю Беларусь — рамантычную і трагічную, велічную і пяшчотную. Кніжная аздоба — не адзіная іпастась творчасці мэтра. Справе папулярызацыі гісторыі і культуры Беларусі служаць і ягоныя станковыя аркушы, і выхаванне мастацкай моладзі. Павіншаваць спадара Міхаіла з узнагародай наведаліся ў ягоную майстэрню журналісты “К”.
Каму вёз кнігі Купала?
Так сталася, што ў масавай свядомасці Янка Купала ўжо даўно забранзавеў, зліўшыся ва ўяўленні людзей у непарыўнае цэлае з яшчэ адным народным паэтам Беларусі Якубам Коласам. Аднак жыццё аўтара “Жалейкі” мае шмат аспектаў і нюансаў. Адзін з іх мала каму сёння вядомы — гэта бурлівая грамадска-палітычная дзейнасць на ніве беларускага адраджэння. Пытанню, як маглі ў адным чалавеку сумяшчацца лірычны паэт ды прагматычны палітык, і прысвечана выстава “Абуджаная жалейка”, якая адкрылася ў Дзяржаўным літаратурным музеі Янкі Купалы.
І з радасцю, і з трывогай
Дарога да гэтага населенага пункта ляжала акурат па знакамітым пантонным мосце праз Прыпяць, які ўжо стаў славутасцю не толькі для беларусаў. Што вам сказаць — уражвае, асабліва калі па ім ідзеш пешшу. Я не паленаваўся, не спалохаўся, вылез з мікрааўтобуса і ўпэўненымі крокамі перайшоў раку з аднаго берага на другі. Уражанняў хапіла і там, уласна, пра тое і мой аповед.

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2018 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»