Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Усе дарогі вядуць у дзяцінства
Сярод славутых імёнаў Шклоўшчыны — народны артыст Беларусі, кампазітар Васіль РАІНЧЫК. Сёння ён вядомы ўжо не толькі сваімі песнямі, але і шырокамаштабнай арганізацыйнай і прадзюсерскай дзейнасцю: узначальвае Маладзёжны тэатр эстрады, займаецца падрыхтоўкай прадстаўнікоў Беларусі да “Еўрабачання” — дарослага і дзіцячага, уваходзіць у безліч журы і разнастайных камісій. А яшчэ — не стамляецца аднаўляць ансамблі “Верасы” і “Верасяты”. Паказальна, што самы першы публічны канцэрт адноўленых сёлета “Верасоў” адбыўся менавіта ў Шклове. З гэтым горадам у Васіля Пятровіча ўвогуле звязана шмат прыемных, незабыўных успамінаў.
“Наш” хлопец з Крывеля
Калі каго-небудзь з мясцовых жыхароў на Шклоўшчыне спытаць пра іх знакамітых землякоў, у шэрагах першых яны назавуць знакамітага савецкага кінаакцёра Пятра Алейнікава, асабліва, калі вы патрапіце на яго радзіму — у вёсачку Крывель. Тут ён проста “нацыянальны” кумір. Варта загаварыць пра яго з кім-небудзь з мясцовых старажылаў — яны з задавальненнем “накідаюць” вам з тузін гісторый пра “нашага Пецю”. І “нашасць” гэтая — зусім не панібрацтва: за сваё кароткае жыццё ў паўстагоддзя Пётр Алейнікаў сапраўды паспеў стаць ці не ўсенародным улюбёнцам. Ды не проста “экранным” — да 1962 года ў Крывелі жыла ягоная маці, і сын без аніякай “зорнасці” завітваў да яе, не цураючыся сустрэч, размоў з вяскоўцамі. Усяго на тры гады перажыў ён сваю матулю…
Неспадзяваная рэтраспекцыя замежнай паездкі Песняра
Цяпер і ў Беларусі ўжо не часта сустрэнеш чалавека, які асабіста ведаў Янку Купалу і мог бы распавесці аб ім нешта невядомае. А мне пашчасціла сустрэць такую асобу ў замежжы, прычым дальнім. І якраз напярэдадні Купалавага юбілею...
Разгорнем часаў шаты, або Чытаем Шклоўшчыну як кнігу
Для многіх беларусаў “Новая зямля” Якуба Коласа стала кнігай адкрыцця мілай сэрцу старонкі, першай і яркай карцінкай у жыццёвым буквары, з якой і пачынаецца Радзіма. Хтосьці чэрпае з гэтае крыніцы напоўніцу і глытае нагбом, хтосьці пакуль слібізуе — блытаецца ў складах, а хтосьці толькі прыглядаецца, як коласаўскі Костусь: маўляў, чытаць люблю, але яшчэ не ўмею. Аднак у любым выпадку на цікаўных да роднае зямлі няма ў нас нястачы, і кожны раён Беларусі — разгорнутая кніга. Лістай, усведамляй, атрымлівай асалоду ад спрычынення да культуры Бацькаўшчыны. І Шклоўшчына тут, натуральна, — не выключэнне. У яе палёў-лясоў пазычыў сілу не адзін дзесятак асоб творчых і таленавітых. Як напісаў паэт са Шклоўшчыны Анатоль Сербантовіч, “… я ўзяў у ячменю характар яршысты. Даў мне задуменнасць задумлівы бор…”. Дык вось, гэтыя яршыстыя, задуменныя і неабыякавыя спрадвеку пісалі і пішуць кнігу ўласнае зямлі, кожная старонка якой для нас — адкрыццё і ўрок сумленнага служэння нацыянальнай культуры. Таму наперад, чытач!

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2018 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»