Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Дом, які абнавілі ў Кобрыне
У пачатку красавіка адчыніў свае дзверы для наведвальнікаў абноўлены Дом-музей Аляксандра Суворава — частка музейнага комплексу Кобрынскага ваенна-гістарычнага музея імя гэтага палкаводца. За два гады тут былі праведзены бягучы рамонт і цалкам абноўлена экспазіцыя.
Камерна!
Кафедра камернага ансамбля Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі правяла V Адкрыты кафедральны конкурс камерных ансамбляў імя заслужанага артыста БССР, прафесара Юрыя Корсака.
Элементарнае ў неэлементарным
Апошнія чатыры дзесяцігоддзі паняцце “Віцебская школа акварэлі” асацыіруецца перш за ўсё з імем Фелікса Гумена, выдатнага майстра, дакладна арыентаванага на арыгінальную вобразна-пластычную сістэму, якая з часам знайшла ў творах яго шматлікіх вучняў ды паслядоўнікаў бліскучую моц і аўтарытэт сучаснага класічнага канону.
Курс на смартфоны!
Часам мы забываемся, што культура — гэта найперш людзі, якія яе ствараюць. А потым ужо творы мастацтва, музеі, архівы, архітэктурныя помнікі. На жаль, у беларускай інфармацыйнай прасторы не заўсёды знаходзіцца адэкватнае месца для тых, хто ўзняў нашу культуру і мастацтва на годны ўзровень. Больш дакладна, месца тое знаходзіцца, але на фоне біяграфій, альбомаў, серый пра дзеячаў замежнага мастацтва землякі, на жаль, у вітрынах кіёскаў і крамаў часцяком губляюцца.
Код танца не разумеюць?
Што ведаем мы сёння пра беларускі танец? У якім становішчы ён знаходзіцца? Ці страчвае фальклор паступова сваё аблічча, калі актуаліі ХХІ стагоддзя патрабуюць асваення новай інфармацыі?
Правілы правільнага дыхання
Амплуа за акцёрам замацоўваюць гледачы. Яны ствараюць яго ўнутры сябе.
Уцёкі і вяртанні праз сто гадоў
Сёння тэма бежанства шырока адлюстравана ў СМІ як у Польшчы, так і Беларусі. Звязана гэта з падзеямі, галоўным чынам, на Блізкім Усходзе. Аднак не менш маштабнамі былі працэсы бежанства стогадовай даўніны, калі сотні тысяч чалавек мусілі ратавацца ад лініі фронта Першай сусветнай вайны.
Тройчы “к” абласных філармоній
Чым жывуць абласныя філармоніі? Якія неадкладныя ці доўгатэрміновыя праблемы ім даводзіцца вырашаць? Якой бачыцца будучыня — іх уласная і, шырэй, усяго філарманічнага руху, канцэртнай дзейнасці? Гэтыя і іншыя пытанні паўсталі ў час онлайн-канферэнцыі рэдакцыі “К”.
Калі пра смак нашага хлеба задумацца?
Нацыянальны акадэмічны народны аркестр Беларусі імя Іосіфа Жыновіча нядаўна справіў 85-годдзе. Даўшы калектыву адсвяткаваць (і інфармацыйна суправадзіўшы дату публікацыямі музыказнаўцы Вольгі Брылон пра пачынальнікаў слыннай візітоўкі нашай радзімы), мы рушылі да мастацкага кіраўніка і галоўнага дырыжора — народнага артыста краіны, прафесара Міхаіла КАЗІНЦА.
А Дзіма ў вышыванцы нарадзіўся…
Працягнем гаворку пра пасяджэнне Рэспубліканскага савета дырэктараў абласных метадычных цэнтраў народнай творчасці, якое адбылося 30 — 31 сакавіка на Міншчыне, у тым ліку — у Старадарожскім раёне. У папярэднім артыкуле тыдзень таму гаворка вялася пра культуру Любаншчыны. Што паядноўвае культуру двух раёнаў? Не толькі суседства, але — магутныя кадры да доўгатэрміновыя адмысловыя акцыі. У чым розніца? Хіба ў тым, што Васіль Каткавец працуе ў культуры дзясяткі гадоў, а Святлана Каролька і дзясятак яшчэ не размяняла. Але маладосць — “недахоп” часовы. Тым больш, галоўны памагаты ў начальніка аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Старадарожскага райвыканкама — намеснік кіраўніка рэгіёна Дзмітрый Давыдаў, які таксама мае «культурную» адукацыю. Так што тандэм гэты — паспяховы ў дасягненні пастаўленых мэтаў.
База — у 3D і па кропках
Адбылася прэзентацыя публічнай базы даных гісторыка-культурных каштоўнасцей, якая дасяжная ў Сеціве. Акрамя ўласна каталогу, публікуюцца артыкулы на тэматыку архітэктурнай спадчыны.
Ёэль з Пагоста
На жаль, сёння нямногія ведаюць у Беларусі пра Ёэля Энціна — стваральніка аднаго з амерыканскіх тэатраў. А першыя сямнаццаць гадоў яго жыцця звязаны з мястэчкам Пагост сённяшняга Салігорскага раёна Мінскай вобласці.
Пад мантыяй безразважнага Арлекіна
Сёння "К" працягвае расповед пра знакамітага савецкага кінаартыста — беларуса Пятра Алейнікава.
Падзеі, факты, асобы…
Вясна — час абуджэння. У тым ліку і карэспандэнцкага. У рэдакцыю штодня прыходзіць столькі лістоў ад нашых чытачоў, што мы (каб навіны не састарэлі) зноў выкарыстоўваем такі жанр, як агляд пісьмаў. Хоць і сцісла, але паспрабуем згадаць карэспандэнцыі пазаштатнікаў.
“Запатрабаваны адноўленыя помнікі”
“Спадчына Беларусі” — той фаліянт, які стаўся знакавым на пачатку 2000-х, змяніўшы ўспрыяцце пра нашу краіну як замежнікаў, так і суайчыннікаў. Прэмія “За духоўнае адраджэнне”, шматлікія перавыданні (сумарны наклад — больш за 45 тысяч асобнікаў), развіццё праекта, які ўключае ў сябе і цыкл тэлеперадач, кнігу “Скарбы Беларусі”... Аўтары праекта, журналісты Алег Лукашэвіч і Аляксандр Аляксееў патрапілі ў чаканні беларускага грамадства як у дачыненні да гісторыі, так і адносна сучаснасці. Але наша размова з Алегам і Аляксандрам закранула і тое, што перашкаджае сёння развіццю турызма ў нашай краіне, што неабходна, каб захаванне і папулярызацыя архітэктурнай і гістарычнай спадчыны Беларусі адбывалася на новым узроўні. Балазе адбылася яна напярэдадні Міжнароднага Дня помнікаў і памятных мясцін — 18 красавіка.
“Гэта там, дзе птушкі і калядоўшчыкі?”
Кажуць, нельга ўвайсці ў адну раку двойчы. Але калі вада насамрэч жывая і гаючая ўжо багата часу? Прызнацца, я быў адначасова і здзіўлены, і ўзрушаны, калі мне спачатку сказалі, а потым нават прынеслі здымкі з выявай таго роспісу, які давялося выконваць у далёкім і знакавым 1991 годзе. Жнівень, я працую на рыштаваннях, а недзе ўнізе па радыё транслююць заяву ДКНС…

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2017 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»