Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Надзеі і планы Года культуры
Абвяшчаючы 2016-ы Годам культуры, Прэзідэнт Рэспублікі Беларусь Аляксандр Лукашэнка ў сваім Указе артыкуляваў мэты “аб’яднання інтэлектуальных і духоўных сіл грамадства для вырашэння задач сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны, захавання гісторыка-культурнай спадчыны, развіцця народных традыцый, выхавання ў грамадзян любові да Айчыны, а таксама падтрымкі творчых ініцыятыў”. Кіраўнік дзяржавы таксама нагадаў, што паняцце “культура” ахоплівае не толькі мастацкую творчасць (як часта звужана разумеюць яго сёння), але літаральна ўсе сферы чалавечай дзейнасці. У сваім інтэрв’ю для радыё “Беларусь”, удзел у якім узялі таксама і прадстаўнікі іншых СМІ (у тым ліку і “К”), міністр культуры Рэспублікі Беларусь Барыс СВЯТЛОЎ акрэсліў некаторыя прыярытэтныя вектары працы галіны ў гэты незвычайны для яе год.
Адраджэнне духоўнасці
Адной з прэмій Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь "За духоўнае адраджэнне" сёлета ўзнагароджаны Нацыянальны мастацкі музей нашай краіны.
Знак у Ашдодзе
Дырэктар Дзяржаўнага літаратурнага музея Янкі Купалы Алена Ляшковіч паведамляе “К”, што 29 снежня ў ізраільскім Ашдодзе ўсталявана памятная дошка ў гонар нашага Песняра.
Геройскія часы
Калі навагоднія святы адгрымелі, то з’явіўся час паразважаць пра тое, што было на вачах гэтымі днямі. У мяне, так ужо сталася, — ранішнікі. Прычым у зайздроснай колькасці. Сваіх дзяцей у мяне пакуль няма, але пасля навагодняга тыдня так захацелася, каб яны як мага хутчэй з’явіліся. Прынамсі, гледзячы на тое, што з імі, дзецьмі, можна рабіць.
Прэмія як брэнд
Днямі ў Мінску адбылося чарговае ўручэнне Міжнароднай музычнай прэміі “БелБрэнд” і, па сутнасці, яе першая такая шырокая грамадская прэзентацыя — у рамках Міжнароднага форуму “Антыкантрафакт-2015”.
Перш чым патрабаваць ад культуры…
У Мазыры нас прымалі як родных — і прадстаўнікі выканаўчай улады, і тых устаноў культуры, якія мы пазначылі для наведвання. Апекавалі, але вельмі ненавязліва, размаўлялі, не прыхоўваючы цяжкасцяў, і літаральна “заразілі” (прынамсі, мяне) сваёй любоўю да горада. А Міколу Козенку, які нарадзіўся ў вёсцы Целяпуны, што прылягае непасрэдна да Мазыра, і “заражаць” не патрабавалася: усё тут яму знаёмае, улюбёнае. Менавіта з вядомым этнахарэографам, этнахарэолагам, рэжысёрам, прадзюсарам, выкладчыкам кафедры этналогіі і фальклору Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта культуры і мастацтваў, навуковым і мастацкім кіраўніком Рэспубліканскага фестывалю фальклорнага мастацтва “Берагiня”, які праходзіць у гарадскім пасёлку Акцябрскі на Гомельшчыне, я і выправіўся ў камандзіроўку.
Крэслы, "ключы", пяць гітар
Хто такія сапраўдныя музыканты? Гэта людзі, якія займаюцца… не толькі музыкай. Прапануем зірнуць на некаторых творцаў праз прызму іх захапленняў, дзякуючы якім нашы героі не стаяць на месцы і ў асноўнай галіне.
Два іспанцы ў адной ладдзі
Мы пісалі ўжо, што ў снежні ў Нацыянальным мастацкім музеі Беларусі адкрылася выстава “Гоя… Пікаса” з калекцыі мадрыдскага Каралеўскага музея прыгожых мастацтваў Сан-Фернанда. Сёння прадстаўляем матэрыял пра некаторыя “зрэзы” экспазіцыі. Гэтыя імёны даўно і добра ведаюць усе, хто цікавіцца сусветным выяўленчым мастацтвам, і таму я іхнія біяграфіі апускаю.
А які капітал?
Поспех у Парыжы — запаветная мара кожнага мастака. Сёлета яна здзейснілася для Валянціны Шоба з Гродна і Сяргея Парцянкова з Гомеля. Яны ўшанаваны прэміяй Тэйлара на выставе “Art Capital” у выставачным комплексе Гран-Пале.
Што новага ў абласных музеях?
Набыць антыкварныя прадметы для стварэння пэўнай атмасферы ў музейнай экспазіцыі ці папаўнення фондаў з кожным годам становіцца ўсё больш цяжка: цэны “кусаюцца”, а спонсарамі могуць пахваліцца хіба адзінкавыя ўстановы. “К” пацікавілася, што набылі абласныя музеі ў 2015 годзе і колькі сродкаў выдаткавалі на такія мэты. Зразумела, многае залежыць ад эканамічнай сітуацыі ў краіне, ад бюджэту канкрэтнай вобласці. Зараз жа музеі ў чаканні таго, колькі бюджэтных грошай вылучыць бюджэт у 2016 годзе на такія мэты і якой акажацца ў частцы выдаткаў Дзяржаўная праграма “Культура Беларусі” на 2016 — 2020 гады. Але звернемся да канкрэтыкі па годзе 2015-м.
Стрыт-арт у дапамогу ЖКГ
2015 год быў адзначаны з’яўленнем на вуліцах Мінска вялікай колькасці легальных стрыт-арт праектаў. Акрамя таго, адбыліся маштабныя фестывалі з удзелам як айчынных, так і вядомых замежных майстроў у гэтай вобласці. Пра тое, чаму вулічнае мастацтва стала патрэбным беларусам, а таксама пра асаблівасці і тэндэнцыі яго руху ў Беларусі для “К” распавёў кіраўнік і заснавальнік арт-студыі “ТакТак” Алесь Благій (Kontra).
Форум + конкурс: які іх плён?
Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Беларусі завяршыў год, паводле традыцыі, звязкай дзвюх грандыёзных падзей пад грыфам “Мінскі міжнародны Калядны” — конкурсам вакалістаў, які прайшоў у другі раз, і оперным форумам, шостым па ліку.
Варыяцыі часу магнатаў
Як звярнуцца да нашай гісторыі небанальным чынам і зрабіць твор мастацтва па такой тэматыцы цікавым, сучасным і зразумелым? Ці такая простая яна для трактоўкі? Удзельнікі выставы “Час магнатаў” у Гімназіі-каледжы мастацтваў імя Івана Ахрэмчыка прапанавалі свае інтэрпрэтацыі гісторыі Беларусі ХV — XVIII стагоддзяў і паказалі гэта ў жывапісе, графіцы, скульптуры.
Пытанне вырашыць… пятля?
Канец 2015 года для Дзіцячай музычна-мастацкай школы мастацтваў № 1 горада Мінска выдаўся святочным: установа адзначыла сваё 35-годдзе, атрымаўшы за плённую працу у тым ліку падзячны ліст Прэзідэнта краіны. Аднак у педагогаў і навучэнцаў не атрымліваецца цалкам радавацца прыемным падзеям, бо над будынкам школы які год вісіць пагроза зносу…
З драўлянага сюжэта
Асноўнымі дэкаратыўнымі элементамі аздаблення замкавых памяшканняў у свеце, у тым ліку і ў Мірскім замку, з’яўляліся прадметы мэблі, у першую чаргу сталы, крэслы, скрыні для адзення і захоўвання каштоўнасцяў.
Тры моры тэатра з Гродна
Згадваючы гісторыю Гродзенскага абласнога драматычнага тэатра, нельга не назваць імя Ігара Пятроўскага, якога не стала дзесяць гадоў таму. Менавіта ён у 1980-х як новы мастацкі кіраўнік і дырэктар трупы (з 1984-га па 1991-шы) скалануў рэпертуарную аднатыпнасць, раскрыў творчыя магчымасці і пацвердзіў жыццяздольнасць калектыву.
Беларускі Арфей з чырвонай ружай
Ён быў адзін з самых адораных, самых своеасаблівых, жывых і разумова-спагадлівых творчых людзей, якіх можна было сустрэць у нашу эпоху. Своеасаблівасць была ўсё ж найбольш прыкметнай яго рысай. І ў кожным сваім меркаванні, у кожным слове і ў кожнай мелодыі, у кожнай ноце заставаўся самім сабою.

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2017 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»